H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.

Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.

Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα.

Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.

Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.

Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.

Τρόπος ζωής ή επιλογή ανάγκης; Ερώτηση που αφορά τη χρήση ποδηλάτου και έχει να κάνει με το αν είσαι απλός... θεατής, που υποστηρίζεις -μάλλον- ότι ο εναλλακτικός αυτός τρόπος μετακίνησης αποτελεί επιλογή ανάγκης ή αν είσαι κάτοχος του συγκεκριμένου μέσου και θεωρείς απλώς ότι αποτελεί τρόπο ζωής.

Για 3η συνεχόμενη χρονιά, ποδηλατικά κινήματα από όλη την Ελλάδα ένωσαν τις φωνές τους και διοργάνωσαν σε 30 πόλεις ποδηλατοπορείες. Μέσω αυτής της κινητοποίησης οι ποδηλάτες διεκδικούν περισσότερους ελεύθερους χώρους, περισσότερο πράσινο και περιορισμό της κυκλοφορίας των Ι.Χ. στα κέντρα των πόλεων.

Όπως επισημαίνουν οι ποδηλάτες, δεν εναντιώνονται στη χρήση Ι.Χ. αυτοκινήτων γιατί και οι ίδιοι είναι οδηγοί αυτοκινήτων, αλλά είναι υπέρ της συνετής χρήσης τους.

Σήμερα το Σάββατο 27-03-2010 από τις 20.30 έως τις 21.30 στα πλαίσια της Παγκόσμιας Οργάνωσης “Earth Hour” καλούμαστε να έχουμε κλειστά τα φώτα στο σπίτι μας.

Μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση στην οποία μπορούμε και πρέπει να δείξουμε όλοι μας την οικολογική συνείδηση σε έναν πλανήτη που δεν μας αντέχει άλλο.

Δεν θα σταθώ στη περιγραφή της εκδήλωσης, καθώς έχουν γραφεί ατελείωτα κείμενα στο διαδίκτυο...

Θα σταθώ στο ότι φέτος στο Ellada δεν ασχοληθήκαμε με το συγκεκριμένο γεγονός... Φέτος έχει περάσει στα “ψιλά” και ειλικρινά αμφιβάλω εάν το έχουν πάρει χαμπάρι οι κάτοικοι της χώρας μας.

Διάβαζα τις προάλλες τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και συγκεκριμένα τις παραγράφους που αφορούν τους ποδηλάτες.

Ως ποδηλάτης, θορυβήθηκα όταν τελευταία άκουσα πως αθωώθηκε οδηγός αυτοκινήτου που χτύπησε ποδηλάτη. Και ενώ ο οδηγός του αυτοκινήτου ήταν 100% υπαίτιος του ατυχήματος, παρ' όλα αυτά αθωώθηκε από το δικαστήριο.

Ο δικηγόρος του οδηγού αυτοκινήτου βρήκε “πάτημα” στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας που αναφέρει τα εξής: